Svako se ponekad zapita zašto je njegov kraj dobio baš to ime. Istražili smo nazive beogradskih opština.
- Vračar: u 16. i 17. veku bio je hrišćanska mahala izvan grada, a muslimani su za hrišćane verovali da „vračaju“; prema drugoj teoriji, ime dolazi od reči vrač, što na ruskom znači iscelitelj.
- Savski venac: ime je dobio po svom geografskom položaju, koji podseća na venac oko reke Save.
- Banjica: zbog velikog broja termalno-mineralnih podzemnih voda i česama, od kojih je većina uništena kada se kraj izgrađivao.
- Voždovac: mesto sa kojeg je vožd Karađorđe poveo svoje ustanike i 1806. prvi put oslobodio Beograd od Turaka.
- Čukarica: po mehani Stojka „Čukara“ Jankovića, u podnožju brega Kamenjak, gde se spajaju Topčiderska reka i Sava, preko puta današnje Ade Ciganlije.
- Banovo brdo: po Dubrovčaninu Matiji Banu, koji je na tom prostoru napravio letnjikovac sa vinogradom.
- Palilula: u tursko doba nalazila se izvan glavnog dela Beograda i tu je bilo dozvoljeno pušenje, dok je u centru bilo zabranjeno zbog velike opasnosti od požara.
- Zvezdara: teritorija je u prošlosti bila poznata pod nazivom Veliki Vračar; 1887. na brdu je otvorena Astronomska opservatorija, pa je brdo postalo poznato pod imenom Zvezdara.
- Zemun: prvobitno Taurunum; slovensko ime dobio je po reči zemlin, koja je označavala zemljani grad, i po zemunicama koje su tu bile izgrađene.
- Konjarnik: bio je izvan naseljenog mesta, sav u pašnjacima i livadama, gde su ljudi dovodili svoje konje na ispašu.
- Rakovica: po Rakovičkom potoku koji je, kako kaže legenda, bio pun rakova.
