Čuburske ulice oivičene drvoredima lipa koje zanosno mirišu ostaju duboko urezane u sećanje svakog posetioca.
Čubura, dom starih zanatlija preko dana i starih boema čim padne noć, jedan je od najlepših delova centralnog Beograda. Nalazi se u okviru Gradske opštine Vračar, a prostire se duž ulica Maksima Gorkog i Cara Nikolaja II, između Neimara i Kalenić pijace.
Poreklo imena i dalje je misterija. Novinar „Vremena“ Sveta Milutinović je još 1939. godine krenuo u potragu za „kumom“ Čubure; druga teorija tvrdi da Čubura svoje ime duguje lekovitoj i aromatičnoj biljci čubar, koja je navodno u izobilju rasla u ovom području, poznatom od davnina po mehanama: čuvenoj mehani Trandafilović, iz koje se nije smelo izaći pre zore, i kafani „Čubura“.
Samo Čubura ima jedinstveni „Gradić Pejton“, „Zanatsko boemsko umetnički centar“, koji je arhitekta Ranko Radović 1970. godine projektovao po modelu pčelinjeg saća. Čuburski park unosi svežinu i hlad, a Kalenić pijaca je u neposrednoj blizini. Ovde su živeli Čkalja i Dragan Nikolić.
